Hockey of tokkie?

Foto familie Flodder

Een bron van inspiratie, het boek van Maarten van der Meer! Ik las deze week zijn boek ‘Wie noemt zijn kind nou Chardonnay?’ over namen en waarom we heten zoals we heten. Er valt voldoende te grinniken over ‘zielige’ en ‘belachelijke’ namen die ouders hun kinderen geven. Interessanter vind ik de stukken waarin hij duiding geeft en achtergronden belicht.

Bijvoorbeeld het hoofdstuk met de veelzeggende titel ‘Kevin is geen naam, maar een diagnose’. Net zoals Nederland kennen de Duitsers ‘hockey- en tokkienamen’. Kevin en Chantal zijn daar de typische tokkienamen. De Duisters kennen zelfs de termen ‘kevinisme’ en ‘chantalisme’ voor de neiging kinderen over de top-namen te geven als Morten-Sky Maddox en Caprice-Cyprienne Princella Princesse.

Over smaak valt te twisten, maar Kevin begint wel met een achterstand en haalt bijvoorbeeld lagere cijfers op school. Niet per se omdat hij dom is, maar omdat hij door zijn naam als dom wordt beschouwd. Een Duitse studente onderzocht dat door huiswerk te laten nakijken van de chique Maximilian en van de ordinaire Kevin. Je raadt het al, Maximilian kreeg voor dezelfde antwoorden hogere punten dan Kevin. De docenten die nakeken, gingen ervan uit dat Kevin een probleemgeval zou zijn en keken door deze bril naar zijn werk. ‘Kevin is geen naam, maar een diagnose’, zei één van hen.

Je naam bepaalt niet alleen hoe anderen jou zien (imago), maar ook hoe jij zelf de wereld ziet. Hier legt Van der Meer een link met ons (mijn) vak. Veel mensen hebben een onbewuste voorkeur voor dingen waarvan de naam lijkt op hun eigen. Uit Vlaams onderzoek blijkt dat Belgen 12 procent vaker dan je zou verwachten werken bij een bedrijf waarvan de naam dezelfde beginletter heeft als hun eigen naam. Je voornaam heeft dus invloed op je voorkeur voor bepaalde merken! Henk koopt Heineken, Erik koopt Euroshopper en Gerrit gaat voor Grolsch. De marketingles is om een merknaam te kiezen die voor zoveel mogelijk mensen herkenbaar is.

Tot slot nog wat troostende woorden voor Kevin en Chantal. Op school raken ze misschien op achterstand, maar als ze een baan zoeken, kan dat weer worden rechtgetrokken. Tenminste, als degene die hen aanneemt, niet dezelfde naam heeft. Uit (ander) Belgisch onderzoek blijkt namelijk sollicitanten met een naam die lijkt op die van de recruiter, niet snel worden aangenomen. Als recruiter Leontine moet kiezen uit verschillende kandidaten van wie allemaal overtuigd is, wijst ze Leo af. Waarom? Omdat, redeneert Leontine onderbewust, als Leo niet goed functioneert, zijn naam een negatieve bijklank krijgt. En die zal afstralen op de hare.

Reageer op dit bericht

*